Yükseklik 0
Yüzey, her gezginin başladığı, yerin üstündeki canlı dünyadır. Hiçbir halkın tek başına hükmetmediği tek diyardır: Periler onun derin ormanlarına tutunur, Çekiçdoğanlar onun soğuk yüksekliklerine ve Sunalar Yüzey’in hâlâ düzen koruduğu yerlerde kalelerini yükseltir, yabani ve güdülen hayvanlar ise gerisini arşınlar. Yüzey’den geçitler dünyanın gizli diyarlarına aşağı ve yukarı açılır: Mimarların yeraltı Mabetleri ve yörüngedeki Gökkale’si, ölümsüzlerin Mağaraları, imkânsız Arka Odalar ve aşağıdaki Ateş Çukuru.
Yüzey tek bir manzara değil, birçoğudur. Sıcak ve soğuk, ıslak ve kuru, dağ ve ova yerden yere değişir ve üstteki dünyayı kendi toprağı, havası, bitki örtüsü ve tehlikeleri olan ayrı biyomlara böler. Aşağıdaki bölümler bir gezginin büyük olasılıkla geçeceği biyomları betimler.
Acımasız bir güneşin altında kum ve çıplak taştan engin, çorak ovalar. Su ve gölge kıttır, günler sıcak ve geceler soğuktur ve burada yaşayan az şey her şeyden yoksun yaşamayı öğrenmiştir. Arada bir, açık yabanıllıkta her Mabet’ten uzakta dolaşan yolunu şaşırmış bir Yankıcı görürsün.
Yaşlı ağaçlardan derin ormanlar, benekli ışık ve dolaşık çalılık — gölgeli, kapalı ve içinde kaybolması kolay. Bu ormanlar Periler’in gizli yurdudur; derinliklerine tutunur ve bir yabancının yolu bulmasına nadiren izin verirler.
Sıcak, nemli ve azman — yoğun bir yeşil çalı yumağı ve alçak yerlerinde bataklığın ve sazlığın durgun suyu. Sazlar ve çamur, sazlığın sabırlı pusu avcısı Batakgüve’yi gizler, bu yüzden hareket halinde ve sık sazlardan iyice uzak kal.
Kırmızı kaya ve kilden çizgili çoraklıklar, kuru ve uçurumlara bölünmüş, düz tepeli mesalar ve dik yarlar. Görünüşü çarpıcı ve geçmesi güç, az suyla ve aldatıcı basamakla. Burada da arada bir, her Mabet’ten uzakta kayanın arasından yol açan yolunu şaşırmış bir Yankıcı görürsün.
Engin, açık çayırlar — yumuşak, düz ve Yüzey diyarlarının en hoşgörülüsü, ayağını basacak yer bulmanın en olası yeri. Ovaların ırmaklara, göllere ve denize indiği yerde Sunalar kalelerini yükseltir, çünkü suda da karada olduğu kadar evlerindedirler.
Soğuk yükseklikler — donmuş ovalar ve havanın seyreldiği, karın hiç erimediği dik, karlı dağlar. Burası, soğukta ve herkesi deviren yüksekliklerde gönenen Çekiçdoğanlar’ın doğduğu topraktır.