Periler, derin ormanın kadim halkıdır — Yüzey dünyasının elfleri.
Hız 100% · Can 80%
Uzun boylu, ince ve hareketlerinde sessiz olan Periler’in sivri kulakları, ormanın loşluğuna uyarlanmış iri koyu gözleri ve uzun örülü saçları vardır. Bir yetişkinin önkolları mürekkeple yazılmış formüllerle kaplıdır — canlı bir büyü kitabı. Toprak renkli, işlevsel tonlarda giyinir ve büyülerinin dayandığı iksirler, mürekkepler ve nadir bileşenlerle birlikte Yüzey’in en iyi menzilli silahları olan uzun yaylar taşırlar.
Periler’e karşı bir çarpışma çoğu kez başlamadan biter: hazırlanmış arazi, gizli okçular, tuzaklar ve korumalar. Öldürmekten ziyade yaralamak için atış yaparlar ve karşılaşmaların çoğu geri çekilerek, teslim olarak ya da yalnızca sorarak sonlandırılabilir. Ormanlarından ve hazırlıklarından uzakta çok daha az tehlikelidirler. Sabırlı, saygılı bir gezgin onların öğreticiliğini kazanabilir.
Aşağıdaki tomar ormanda bulundu, mürekkebi ağaçlardan daha eskidir:
«Çağları, taşın yağmuru atlattığı gibi atlattım: dünya başka yöne bakarken kımıldamadan durarak. Bırakın gençler duvarlarını yükseltip onları unutsunlar; onların düşürdüğünü biz koruruz, satır satır, ormanın yuttuğu salonlarda. Huzursuz akrabalarım, değişenler, hiçbir zaman bu kadar uzun süre kımıldamadan duramadılar.
Anlam dövülmez, geçerken kapılır. Dünya konuşur, ağır ağır, ve bilgeler onu kavrayacak kadar sessizleşir; o sese Vox Maxa deriz. Ama onu bütünüyle işittiğine yemin edene güvenme — bana tüm yıllarımda nasip olmadı. Bir krallığın düşmesine izin vermeyi, çok erken yanıt vermeye yeğledim: bir tek aceleci sözden ziyade yüz yıl dinlemek daha iyidir.»