Batakgüve, Yüzey’in bataklıklarının pusuya yatmış dehşetidir — sazlığın zirve avcısı.
Hız 75% · Can 200%Sevdiği yiyecekler:
Bir Batakgüve ancak en gevşek anlamda insansıdır: kollar, bacaklar ve baş denebilecek bir şey, üzerinde başka pek az insani şey var. Teni yosun yeşilidir, içinden serbestçe bitkiler ve mantarlar fışkırır ve kolları geri kalanıyla ölçüsüz bir oranda kocaman ve uzundur. Kımıldamayan bir Batakgüve, bir bataklık tümseğinden başka bir şey değildir — ve kımıldamamakta çok, çok ustadırlar, günlerce kusursuzca kıpırtısız kalabilirler. Sabırla avlanır, avına karış karış yaklaşır, ta ki uzun kollar kavramak, boğmak ve yutmak için fırlayana dek. Yakından, o kavrayış ölümcüldür.
Koşamaz. Bir Batakgüve’nin kaçan bir avı yakalayacak bir hız patlaması yoktur; tüm avı, fark edilmeden yaklaşmaya dayanır. Hareket halinde kal, sık sazlardan uzak dur ve asla birinin sana bir kol boyu yaklaşmasına izin verme, az tehlikede olacaksın. Sazlığın nemli, dolaşık örtüsünden uzakta kamuflajı çok daha az değerlidir.
Batakgüveler’in çok kadim olduğuna inanılır — Periler kadar yaşlı, tümüyle eski dünyadan önceki bir çağdan — ve o zamandan beri her çağı avlandıkları aynı biçimde atlattılar: fark edilmeyerek. O kabaca biçimlenmiş başın ardında bir şey düşünüyor mu, kimse bilmez. Hiçbiri hiç kimseyle iletişim kurmadı ve orada her ne kıpırdıyorsa, kentler yükselmeden önceki zamandan beri sırrını kendine sakladı.