Leszary to pradawny lud głębokiego boru — elfy Powierzchni.
Szybkość 100% · Zdrowie 80%
Wysocy, smukli i bezgłośni w ruchach, Leszary mają spiczaste uszy, wielkie ciemne oczy przywykłe do leśnego półmroku i długie splecione włosy. Przedramiona dorosłego pokrywają formuły pisane atramentem — żywa księga zaklęć. Odziewają się w ziemiste, praktyczne barwy i noszą długie łuki, najlepszą broń dystansową Powierzchni, wraz z miksturami, atramentami i rzadkimi składnikami, na których wspiera się ich magia.
Walka przeciw Leszarom często kończy się, nim się zacznie: przygotowany teren, ukryci łucznicy, pułapki i strażniki. Strzelają, by ranić, nie zabić, a większość spotkań można zakończyć odwrotem, poddaniem się lub zwykłym pytaniem. Z dala od swych lasów i przygotowań są o wiele mniej groźni. Cierpliwy i pełen szacunku wędrowiec może zasłużyć na ich nauki.
Następujący zwój znaleziono w lesie, jego atrament starszy niż drzewa:
„Przetrwałem wieki tak, jak kamień przetrwa deszcz: pozostając nieruchomym, gdy świat patrzył gdzie indziej. Niech młodzi wznoszą swe mury i zapominają o nich; co upuszczą, my zachowujemy, wers po wersie, w salach, które bór pochłonął. Moi niespokojni krewni, odmieńcy, nigdy nie umieli usiedzieć tak długo.
Sensu się nie kuje, lecz chwyta mimochodem. Świat przemawia, powoli, a mądrzy cichną dość, by go pojmać; ten głos zwiemy Vox Maxa. Lecz nie ufaj temu, kto przysięga, że słyszał go w całości — mnie się to przez wszystkie me lata nie udało. Wolałem dać upaść królestwu, niźli odpowiedzieć zbyt wcześnie: lepiej sto lat słuchania niż jedno pochopne słowo.”