Hoogte 90000
Hemelburcht is het grote station dat hoog boven de wereld in een baan zweeft, de zetel van de Architecten en het hart van al hun werken. Men bereikt het slechts via een portaal, en de lucht aan boord is niet de lucht van de wereld beneden — zonder een Duikhelm om te ademen houdt geen reiziger het lang uit in zijn gangen. Vanbinnen is Hemelburcht louter zuivere geometrie en stille machinerie: verzegelde zalen, zoemende reeksen en het koude, gekalibreerde licht dat zijn broze meesters voor hun eigen ogen scheppen.
Het station wordt gepatrouilleerd door kleine vliegende Verkenner-herstellers en geelgeschaalde Klankari-androïden, die zijn machinerie verzorgen en zich zonder aarzelen tegen indringers keren. In zijn hart wacht de Dirigent — de meester in het gouden hemd van de Architecten, van wie men zegt dat hij met het station zelf dat hij gebiedt is vergroeid. Hij is nooit verslagen, en Hemelburcht is de gevaarlijkste plek die een reiziger kan betreden. (Voor de Architecten, de Klankari, de Verkenners en de Dirigent, zie Architecten.)