Ο Βαλτόσκωρος είναι ο παραμονεύων τρόμος των βάλτων της Επιφάνειας — το κορυφαίο αρπακτικό του έλους.
Ταχύτητα 75% · Ζωή 200%Αγαπημένες τροφές:
Ένας Βαλτόσκωρος είναι ανθρωποειδής μόνο με την πιο χαλαρή έννοια: χέρια, πόδια και κάτι που θα μπορούσε να ονομαστεί κεφάλι, με ελάχιστο άλλο ανθρώπινο πάνω του. Το δέρμα του έχει το πράσινο των φυκιών, με φυτά και μανιτάρια να ξεφυτρώνουν ελεύθερα από αυτό, και τα χέρια του είναι τεράστια και μακριά σε δυσανάλογη αναλογία με τα υπόλοιπα. Ένας Βαλτόσκωρος που δεν κινείται δεν είναι παρά ένας λοφίσκος βάλτου — και είναι πολύ, πολύ ικανά στο να μην κινούνται, ικανά να μένουν τελείως ακίνητα για μέρες. Κυνηγά με υπομονή, πλησιάζοντας τη λεία του σπιθαμή προς σπιθαμή, ωσότου τα μακριά χέρια τιναχτούν για να αρπάξουν, να πνίξουν και να καταβροχθίσουν. Από κοντά, εκείνη η λαβή είναι θανατηφόρα.
Δεν μπορεί να τρέξει. Ένας Βαλτόσκωρος δεν έχει καμιά έκρηξη ταχύτητας για να φτάσει μια λεία που φεύγει· όλο του το κυνήγι στηρίζεται στο να πλησιάζει απαρατήρητο. Μείνε σε κίνηση, μακριά από τα πυκνά καλαμιώνες, και ποτέ μην αφήσεις κάποιο να σε φτάσει σε απόσταση χεριού, και θα είσαι σε μικρό κίνδυνο. Μακριά από την υγρή, μπερδεμένη κάλυψη του έλους, το καμουφλάζ του αξίζει πολύ λιγότερο.
Πιστεύεται πως οι Βαλτόσκωροι είναι αρχαιότατοι — τόσο παλιοί όσο οι Ξωτικοί, από μια εποχή εντελώς πριν από τον παλιό κόσμο — και έχουν επιζήσει κάθε εποχής έκτοτε με τον ίδιο τρόπο που κυνηγούν: μένοντας απαρατήρητα. Αν κάτι σκέφτεται πίσω από εκείνο το κατά προσέγγιση διαμορφωμένο κεφάλι, κανείς δεν ξέρει. Κανένα δεν επικοινώνησε ποτέ με κανέναν, και ό,τι κι αν κινείται εκεί μέσα, κρατά τη συμβουλή του για τον εαυτό του από πριν υψωθούν οι πόλεις.